„Tak jak panowanie nad technologiami przemysłowymi stanowiło klucz do potęgi ekonomicznej i militarnej przez dwa ostatnie wieki, tak panowanie nad bezpieczeństwem technologii informacyjnych będzie kluczem do potęgi w XXI wieku”. Te właśnie słowa były główną myślą przewodnią raportu napisanego w 1997 r. dla prezydenta Williama J. Clintona i Kongresu USA, autorstwa Kennetha Minnihama, generała i ówczesnego dyrektora sławnej NSA. Wydawałoby się, że trudno zaprzeczyć tak oczywistemu stwierdzeniu. A jednak przed laty jeden z wykładowców Wojskowej Akademii Technicznej szokował słuchaczy tezą, iż „brak systemu to także system”. W pewnym sensie współczesne rozwiązania fenomenu informacyjnego, jakim jest chociażby Internet potwierdzają słuszność tej z pozoru absurdalnej tezy. Zwłaszcza Internet, będąc globalną siecią teleinformacyjną, jest szczególnie złożoną organizacyjnie i technologicznie strukturą. Tak naprawdę nie jest znana zarówno jego struktura, jak również zasięg, obejmujący większość państw świata. Tym bardziej nieznany, im bardziej się rozwija. A rozwija się w tempie ekspansywnym, podwajając ilość przyłączonych stacji z roku na rok.