Jakość to wyzwanie jakiemu muszą sprostać producenci. Współczesną „konstytucją” jakości są normy ISO serii 9000, teraz w wydaniu 2000, podkreślmy - wydaniu o charakterze zdecydowanie „procesowym”. Z norm ISO serii 9000 wywodzą się także szczegółowe jakościowe wymagania branżowe; przykładem może tu być specyfikacja techniczna ISO/TS 16949 funkcjonująca w przemyśle motoryzacyjnym. Jakość trzeba - określmy to tak - zrobić, a więc muszą istnieć pewne narzędzia jakości. Takich narzędzi jest wiele; należą do nich metody pracy zespołowej (np. burza mózgów, metoda za i przeciw), metody rozwiązywania problemów (np. diagram przyczynowo-skutkowy, zasada Pareto), itd., itd. ...i wreszcie metody statystyczne. Można użyć sformułowania, że metody statystyczne należą do kanonu narzędzi jakości, a formalny wymóg ich stosowania mieści się w każdym współczesnym systemie zarządzania jakością, tj. zarówno w normach ISO serii 9000, normatywach branżowych wywodzących się z norm ISO, a także każdej innej „filozofii jakości” (np. kulturze organizacyjnej Six Sigma).

Prowadzenie auditów w systemach zarządzania jakością wydaje się zagadnieniem dobrze poznanym i opanowanym przez organizacje. Dostępne są liczne szkolenia umożliwiające poznanie teorii, a nawet uzyskanie elementarnej wiedzy praktycznej. Mimo to bardzo często można zetknąć się z sytuacją, że nawet duże organizacje nie potrafią we właściwy sposób zarządzać auditami. Prowadzone działania są wewnętrznie niespójne, czysto formalne lub nieskuteczne. Zawarte poniżej informacje nie stanowią procedury zarządzania pomiarami systemu, lecz pozwalają usystematyzować podejście do czynników elementarnych, decydujących o powodzeniu zarządzania auditami.